Öncelikle, geceden hazırlıklarımızı yaptık ve botumuzu şişirdik.
Günün ilk ışıklarıyla birlikte, botumuzun son kontrollerini yaptıktan sonra; ördek avı için hazırdık.
Son kontrollerini yaptığımız botu, aracımıza itinâ ile yükledik. Deneyimlerini bizden esirgemeyen, değerli şoförümüz; Zekeriya abimize de teşekkürü unutmamak gerek.
Botumuzu suya indirdik ve sabahın sessizliği ile birlikte Ankara Çay'ında salınmaya başladık; önümüze çıkacak ördeklerin "vay haline!" ..
Avımız, 3 saat sonunda bitti. Bize de bu pozu vermek "farz" olmuştu. Mutlu son!
Tabii ki; önümüze çıkan her ördeğe, fişek atmadığımız için birisiyle yetinmeyi bildik.
Bir sonraki av macerasından sonra görüşmek üzere..
Esen kalın!
1939 - Yazının toplam okunma sayısı
Ocak 29th, 2009 at 16:02
Bu sadece bir başlangıç…
Ekip oluştu, sıra yetenekte
Ocak 29th, 2009 at 16:07
Önemli olan ekip ruhu değilmi zaten?
Yetenek nasıl olsa gelişir;)