2007 Keklik sezonunun ilk haftası, Keklik avı için bir gün önceden hazırlıklarımızı yaptık. Güneş doğmadan yola çıkmayı planlıyorduk.

Sabah saat 05:00’da ekip toplandı ve hemen yola koyulduk. Ben her zaman olduğu gibi arabada uykuma devam ettim. Av merasına geldiğimizde güneş doğmak üzereydi. Hemen kıyafetlerimizi değiştirerek ilk ışıkla ava başladık. Bir müddet yürüdükten sonra kekliğin çıkma ihtimali yüksek olduğu bir dere yatağına ulaştık. Tam dere yatağına girmek üzereydik ki Pırrrrrrr… Keklik alayı kalkmıştı. Kekliklerin konduğu yeri yaklaşık olarak tespit etmiştik ve o bölgeye doğru yürümeye devam ettik. Kondukları yere yaklaştığımızda ise yamaçtan tekrar kalktılar, birkaç el ateş ettik ama yalnızca bir tanesini vurabildik. Köpeğimiz hemen vurduğumuz kekliği bize getirdi. Avcı kolunun en zirvesindeki arkadaş keklikleri izlemiş ve kondukları yeri görmüştü. Yaklaşık dörtyüz metre ileride ufak bir tepenin arkasına konmuşlardı. Tepeyi birbirimize on ar metre ara ile sarmaya başladık. Tam zirveye yaklaşmak üzere iken köpeğimiz fermaya durdu. Yavaşça yaklaşmaya başladık, köpeğe verdiğimiz komut ile köpek hareketlendi ve keklik alayı kalktı. Herkezin ateş etme fırsatı olmuştu ve keklikte vurulmuştu. Alayın kalanı aşağıya doğru süzüldü ve yamaca kondu. Bereketli bir av olmuştu ve ava devam etmemeye karar vermiştik. Yavaş yavaş arabaya doğru yürümeye başladık, ama kekliklerin kanat sesleri hala kulaklarımızda çınlıyordu…

Yola koyulduğumuzda ise herkezin yüzü gülüyordu. O günü arkadaşlarla günlerce konuşmuştuk. Unutulmayacak bir avdı, unutulmadı da…

Erkan ERTÜRK
Eskişehir
admin@avkulubu.com

1522 - Yazının toplam okunma sayısı